Temmuz 02, 2020

Kapı önü sohbetleri

Kapı önü sohbetleri

Kapı önü sohbetleri… Sıcak havaların, sıcak köylerin bir alışkanlığıdır kapı önü sohbetleri… Hava kadar yüreklerin de sıcak olduğu, insanların da birbirlerine sımsıkı bağlı olduğu yörelerin… Neler konuşulur, ne hayatlar geçer, bir kapı önünde… Bakarsın öğlen vakti kedilerin, köpeklerin bile mayışıp kıvrılıverdiği gölgelikte, bir dükkan önünde, tavlaya tutuşmuştur iki komşu esnaf. Müşterinin gelmeyeceğini bilir zaten o sıcakta… Akşam serinliğinin çökmesini beklemek yerine, iki zarın ardında, gücünü göstermeye çabalar, sıklıkla farkında bile olmadan. Maksat, oyunun sonunda rakibinin koltuğunun altına verebilmektir tavla tablasını. Ya da uzun yaz akşamlarında, bir paket çitlembik eşliğinde, kaynatırlar genç kızlar evlerinin kapı önünde… Kim ne demiş kime… Ya da hangi yakışıklı çalacak sonunda kimin gönlünü… Analar örgü örer, dolma sarar… Azdır kitap okuyanı kapı önünde, belki, en fazla bir göz gezdirilir gazeteye, o da bir dost düşene dek yanına okuyanın. Öyle ya, yalnızlığı değil, sosyalleşmenin alanıdır kapı önleri… Ve çekiştirmenin de muhakkak ki. Kendine farklı olanı kendine benzetme gerekliliğinin davranışlara yansıdığı, toplum olmanın, toplumda bir örnek olmanın değer gördiği bir dönemin yaşam tarzıdır bir anlamda kapı önü sohbetleri.

Öyle idi daha doğrusu geçmişte, çocukluğumuzda. Büyüyüp de büyük şehirlere taşınalı beri insanlar, kapı önü sohbetleri de çekilip gitti yaşamımızdan, daha nice alışkanlıklar gibi.

Büyük şehirin enerjisi sardı her birimizi.. Hep bir koşturma, hep bir bireysellik içinde. Nereye yetişiyorsa insan artık. Dışa açılan yanımız olmak yerine, içeri saklanan özümüz oldu, farklı olmanın prim yaptığı bir dönemde, paylaştığımız sevgimiz, birliğimiz yerine, herkesi ötekileştiren bencilliğimizin simgesi oldu kapılar.

Dalia MAYA
02/04/2012
22:20

Bugün kapılarımızı yalnızlığa değil, birliğe açtığımız bir gün olsun  heart emoticon

Benzer yazılar

Yorum yazılmamış.