Kurgu… Ah o kurgular. Beynimiz, ne kadar da çabuk kanar kendi ürettiği kurguya. Ne kadar da kolay inanır onun gerçekliğine. Önce kendi kendimize gelin güvey olur, olmayan...
Bir deniz yıldızıyım, denizlere aşık bazan karada bulur kendimi, yüz tutarım kurumaya bir yürekli insan eli gelir de atarsa beni uzak düştüğüm denizlere yaşarım coşku ile...
Sis altında bir İstanbul sabahına kalktık. Yakın mesafe de uzak gibi görünmez olmuş. Tam da yaşam gibi aslında, yolumuzu belirleyip yürüdüğümüz zamanlar gibi… El yordamıy...
Her yola isteyerek çıkar insan. Gün olur sevgiyle coşar kendini kaybeder yolda, gün olur bunca keyif aldığı bu yol zincir olur ayağına. Gitse bile gidemez. Gün olu...