Hayallerini unutanlara ithaf edilmiştir. Yolculuk! Bu bir yolculuktu. Ama bu yolculuk nereye götürecekti onu? Bilmiyordu. Tek bildiği onu ilk gördüğü anda yüreğine bir at...
“Belirli bir bitkinin ya da hayvanın yaşam süresi kendi içinde bir drama değil de, sadece sonsuz bir değişim manzarasında bir kısa ara gibi görünmekte…” Rachel Cars...
Geçirgen ve geçişgendir zaman. Peş peşe ya da üst üste olduğunu varsayarız oysaki bir bütündür zaman. Kum taneleri misali üstten düşerken kimi altlara kayar kimi üstlerde...
Bazan zordur geçen günler bazan kolay… Bazan en zor günleri kolay geçirmektir hedef… Olana bitene gülmek, gülebilmek en büyük erdemdir belki. Yaşam başlı baş...
Bazan hayat yoluna taş koyar; tökezlersin. Tökezlemek ne kelime düşersin tepetaklak. Tökezlediğin yerde kalkıp yola devam etmeli. Kalkamıyorsan, elini kaldırmalı “imdat”...
Bazan iyice eksik hisseder ya insan… Yuvasından uzak kalmış… Yuvadan düşmüş… İşte öyle bir anda şunu sordum kendime; uzun zaman önce sorduğum ama cevabı...
