Nisan 17, 2024

Nasıl da hayrlara esiyor

Nasıl da hayrlara esiyor

Nasıl da hayrlarda esiyor rüzgar bu sabah. Alıp görürürcesine insanı, silip süpürürcesine önüne her çıkanı. Rüzgarla birlikte dönmeye başladı zihninde sorular yine, neyi nereye taşırdım acaba, rüzgar olsaydım ? Nasıl bir rüzgar olurdum? Kime değerdi ruhum? Sıcak bir boğucu Lodos olup esip getirsem yasemin kokusunu buram buram bahçelere… Ya da serin bir bahar rüzgarı leylakları taşıyan… Denizi çağıran dağların tepesine, ve oksijeni dolduran şehrin göbeğine….  

Derken fark ettim. Düşündüğüm anda, zaten bir rüzgar olmuştum ben. Bu sabah, kondum Lavantaların arasına. Vızıldadım arılarla birlikte, çiçekten çiçeğe.. Daha önce hiç böyle görmemişcesine, yepyeni bir bakışın heyecanıyla bakarcasına uçuştum… Güneş sıvazladı tenimi. Şükrettim, sahip olduklarıma değil, ama fark edebildiğime şükrettim, beni ben yapana, “ol”duğuma, olduğumu oldurana şükrettim.

Dalia MAYA
10/07/2013
09:16

 

 

Benzer yazılar

Yorum yazılmamış.