Sessizliğe gömülür bazan insan. Bazan en derin acıları saklar susmak, bazan da en büyük mutlulukları. Ve bazan aşktır insanı sükunete iteleyen. Bir bakış, tek bir bakış y...
Öğrendim ki kavga ya da tartışma olmuyormuş hiç bir soruna çözüm. Herkes doğru gördüğünde ısrarcı bildiğinde inatçı ne kadar söylesen de fikrini olmuyormuş senin de karş...
Yıllardır çalıştım çabaladım; koştum koşturdum mideme inecek iki lokma, başımı sokacak bir dam için. Yılların yorgunluğu büktü belki sırtımı ama şükür tadına varabiliyor...
Yüreğini açmaktır, sevmek. Koşulsuz, beklentisiz, talepsiz… Sadece yüreğini açmak ve deneyimlemek, yüreğin yüreğe değmesini, özünü görmektir her şeyin; izin vemekti...
Tam da başımı bu soğuk ekrandan kaldırıp, penceremden öteye baktığım andı… Aydınlık gökyüzünde henüz binaların ardından görünmemesine rağmen güneş, bir ışını uzakta...
Mutfak penceremin önündeki ağaca takıldı gözüm bu sabah. Yeşilden bakıra, bakırdan turuncuya, hatta sarıya sonbaharın sıcak renklerini tüm ihtişamıyla taşıyan koca ağaca…...
Kaç yaşlarımdaydım? Hatırlamıyorum. Çocuktum ama. İlk okul yılları herhalde. Yazlığa gitmezdik biz pek. Babam adayı, annem Caddebostan tarafını (karşı derdik biz oraya)...
Çok acı! Çok çok acı! Binlerce yılda bir arpa boyu ilerlememiş olmak, çok acı! Tüm yaşanmış olan savaşlar anlam kazanacaktı, sonunda fark edebilseydi insan, huzurun, barı...
